„Złoty wiek” – arcydzieło prowokacji


Abstrakt

Dziewięćdziesiąt lat temu, 31 czerwca 1930 r., w rezydencji Marie-Laure i Charles’a de Noailles'ów w Paryżu odbył się pierwszy prywatny pokaz filmu Luisa Buñuela Złoty wiek (L’âge d’or). W końcu listopada tamtego roku film miał oficjalną premierę w Studio 28 w Paryżu. Kilka dni później (3 grudnia 1930 r.) doszło do jednej z największych awantur w historii kina. W stronę ekranu poleciały kałamarze i inne niebezpieczne przedmioty. Wszystko w filmie, łącznie ze starannie dobraną przez samego reżysera muzyką, było prowokacją, a planowany efekt okazał się spektakularny ku uciesze André Bretona i innych surrealistów. Giżycki przypomina te fakty i przy okazji zastanawia się, czy prowokacyjna treść filmu wciąż rezonuje w dzisiejszym świecie.


Słowa kluczowe

Luis Buñuel; prowokacja; surrealizm

Barlow, P. (2001). Soundtrack Available: Essays on Film & Popular Music. Durham: Duke University Press.

Buache, F. (1973). The Cinema of Luis Buñuel. London – New York: The Tantivy Press.

Buñuel, L. (1989). Ostatnie tchnienie (tłum. M. Braunstein). Warszawa: WAiF.

Edwards, G. (1982). The Discreet Art of Luis Buñuel: A Reading of His Films. London – Boston: Marion Boyars.

Hammond, P. (1997). L’âge d’or. London: BFI Publishing.

Hammond, P. (2004). Lost and Found: Buñuel, „L’âge d’or” and Surrealism. W: I. Santaolalla, P. W. Evans (red.), Luis Bunuel: New Readings (s. 15). London: BFI Publishing.

Savage, J. (2007). „L’Amour Fou”: Nationalism, Patriarchy and the Nuptial Farce in „L’âge d’or” and „Un chapeau de paille d’Italie”. Studies in French Cinema , 3.

Pobierz

Opublikowane : 2020-05-25


Giżycki, M. (2020) „«Złoty wiek» – arcydzieło prowokacji”, Kwartalnik Filmowy, (109), s. 195-199. doi: 10.36744/kf.257.

Marcin Giżycki  mgizycki@hotmail.com
Polsko-Japońska Akademia Technik Komputerowych  Polska
https://orcid.org/0000-0001-7525-0205

Krytyk i historyk sztuki; autor książek z dziedziny historii filmu i zjawisk kultury artystycznej. Wykładowca w Rhode Island School of Design w USA, profesor w Polsko-Japońskiej Akademii Technik Komputerowych w Warszawie. Opublikował m.in. Nie tylko Disney – rzecz o kinie animowanym (2000), Koniec i co dalej? (2001), Słownik kierunków, ruchów i kluczowych pojęć sztuki drugiej połowy XX wieku (2002), Wenders do domu! Europejskie filmy o Ameryce i ich recepcja w Stanach Zjednoczonych (2006).





Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

Autor udziela wydawcy niewyłącznej i nieodpłatnej licencji (CC BY-ND 4.0) na wykorzystanie tekstu w „Kwartalniku Filmowym” i zobowiązuje się do podawania miejsca pierwodruku przy jego ponownym wykorzystaniu.
Czasopismo jest wydawane na licencji CC BY-NC-ND 4.0. Zgłaszając artykuł do publikacji, autor wyraża zgodę na jego udostępnianie na tej licencji.
UMOWA LICENCYJNA DO POBRANIA