(Auto)terapeutyczny wymiar „rodzinnych” filmów Marcina Koszałki

Małgorzata Kozubek

kwartalnik.filmowy@ispan.pl
Uniwersytet Wrocławski (Polska)

Abstrakt

Autorka analizuje trzy filmy dokumentalne autorstwa Marcina Koszałki, stanowiące tak zwaną trylogię rodzinną: Takiego pięknego syna urodziłam, Jakoś to będzie i Ucieknijmy od niej. Kozubek postrzega je jako rodzaj autoterapii reżysera. W każdym z wymienionych filmów reżyser jest jednocześnie twórcą, głównym bohaterem i inicjatorem oglądanych wydarzeń (albo też – podżegaczem). Koszałka tworzy kino niezwykle osobiste, autorskie i autentyczne, często plasujące się na granicy psychodramy i autoterapii, do czego sam reżyser otwarcie się przyznaje. To z kolei nie wyklucza terapeutycznego działania dla widza, dla którego obcowanie z pracami Koszałki może się okazać trudną, lecz potrzebną lekcją. Dlatego też można uznać, że pozornie narcystyczny reżyser tworzy swoje filmy nie tylko dla siebie, nie próbuje wyjaśniać pewnych zjawisk wyłącznie dla własnych potrzeb, nie realizuje jedynie własnych ambicji i potrzeb terapeutycznych.


Słowa kluczowe:

Marcin Koszałka, terapia, film rodzinny

Berg-Cross Linda, Pamela Jennings, Rhoda Baruch, Cinematherapy: Theory and Application, „Psychotherapy in Private Practise” 1990, nr 1, s. 135-156.
DOI: https://doi.org/10.1300/J294v08n01_15   Google Scholar

Doktor film, z Anną Jędyczką-Hamerą rozmawia Ola Salwa, „Film” 2009, nr 4, s. 46-47.
  Google Scholar

Hendrykowski Marek, Biografizm w kinie współczesnym, „Kwartalnik Filmowy” 2007, nr 59, s. 67-68.
  Google Scholar

Jacyno Małgorzata, Kultura indywidualizmu, Warszawa 2007, s. 182-183.
  Google Scholar

Kamera znieczula. Z Marcinem Koszałką rozmawia Karolina Pasternak, „Przekrój” 2010, nr 15, s. 18.
  Google Scholar

Kratochvil Stanislav, Podstawy psychoterapii, tłum. M. Czabak, E. Matuska, Poznań 2003, s. 19.
  Google Scholar

Lubelski Tadeusz, Cały dzień razem, „Kino” 2006, nr 6, s. 10.
  Google Scholar

Lubelski Tadeusz, Kamera w rodzinie, „Kino” 2005, nr 3, s. 13.
  Google Scholar

Nie można udawać, że wszystko jest piękne – Z Marcinem Koszałką rozmawia Remigiusz Grzela, „Kino” 2000, nr 6, s. 7, 9.
  Google Scholar

Sobolewski Tadeusz, Swoimi słowami. Kochaj i rób co chcesz, „Kino” 2000, nr 4, s. 62.
  Google Scholar

Solomon Gary, The Motion Picture Prescription. Watch This Movie and Call Me in the Morning, Santa Rosa 1990.
  Google Scholar

Śmierć nie musi kończyć życia – z Marcinem Koszałką rozmawia Krystyna Lubelska, „Polityka” 2006, nr 44, s. 89.
  Google Scholar

Wolz Birgit, E-Motion Picture Magic: A Movie Lover’s Guide to Healing and Transformation, Centennial 2005.
  Google Scholar

Wycisnąć sens z trupa, z Marcinem Koszałką rozmawia Katarzyna Bielas, „Gazeta Wyborcza – Duży Format” 2007, nr 46, s. 6, 7, 8.
  Google Scholar

Pobierz


Opublikowane
2011-03-31

Cited By / Share

Kozubek, M. (2011) „(Auto)terapeutyczny wymiar «rodzinnych» filmów Marcina Koszałki”, Kwartalnik Filmowy, (73), s. 53–62. doi: 10.36744/kf.2985.

Autorzy

Małgorzata Kozubek 
kwartalnik.filmowy@ispan.pl
Uniwersytet Wrocławski Polska

Absolwentka filmoznawstwa na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Studiów Doktoranckich Nauk o Kulturze na Wydziale Nauk Historycznych i Pedagogicz­nych Uniwersytetu Wrocławskiego. Rozprawę doktorską poświęciła zagadnieniu filmoterapii. Obecnie wykładowczyni w Instytucie Kulturoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego.

 



Statystyki

Abstract views: 30
PDF downloads: 17


Licencja

Prawa autorskie (c) 2011 Małgorzata Kozubek

Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.

Autor bądź autorka udziela wydawcy niewyłącznej i nieodpłatnej licencji (CC BY 4.0) na wykorzystanie tekstu w „Kwartalniku Filmowym”, zachowuje nieograniczone prawa autorskie i zobowiązuje się do podawania miejsca pierwodruku przy ponownym wykorzystaniu artykułu (umowa licencyjna do pobrania). Czasopismo jest wydawane na licencji CC BY 4.0. Zgłaszając artykuł do publikacji, autor bądź autorka wyraża zgodę na jego udostępnianie na tej licencji.

W wydaniach od 105-106 (2019) do 119 (2022) wszystkie artykuły były publikowane na licencji CC BY-NC-ND 4.0. W tym okresie autorzy i autorki udzielali(-ły) niewyłącznej i nieodpłatnej licencji (CC BY-ND 4.0) na wykorzystanie tekstu w „Kwartalniku Filmowym”, zachowywali(-ły) nieograniczone prawa autorskie i zobowiązywali(-ły) się do podawania miejsca pierwodruku przy ponownym wykorzystaniu artykułu.