Galaktyka Hegla. „Event[0]” jako gra (post)humanistyczna


Abstrakt

W filmach oraz grach cyfrowych dotychczas przeważały dwa stanowiska wobec rozwoju sztucznej inteligencji, portretujące ją jako zagrożenie tudzież obronę przed tym zagrożeniem. Celem artykułu jest ukazanie – na przykładzie gry Event[0] – narodzin nowego paradygmatu w kulturze popularnej, w którym sztuczna inteligencja staje się równorzędnym partnerem wymagającym szacunku ze strony człowieka. Posługując się metodą autoetnografii analitycznej, autor docieka możliwości pogodzenia w kontekście tej gry Heglowskiego, antropocentrycznego humanizmu z prądem posthumanistycznym. Rezultaty badań pozwalają dowieść zarówno postępu technologicznego sztucznej inteligencji w grach cyfrowych, jak i wyłaniania się nowego spojrzenia na relację człowiek-maszyna, pozbawionego protekcjonalności poprzednich dzieł kultury popularnej.


Słowa kluczowe

Georg Wilhelm Friedrich Hegel; posthumanizm; sztuczna inteligencja; gry cyfrowe; gry wideo



Aarseth, E. J. (1997). Cybertext: Perspectives on Ergodic Literature. Baltimore: JHU Press.

Adorno, T. W. (2009). Minima moralia. Refleksje z poharatanego życia (tłum. M. Łukasiewicz, M. J. Siemek). Kraków: Wydawnictwo Literackie.

Alexandra, H. (2017, 14 lipca). Glitch Creates Unintentional Extra Ending In Sci-Fi Steam Game. Kotaku. https://kotaku.com/glitch-creates-unintentional-extra-ending-in-sci-fi-ste-1796933320

Allenby, B. (2015). Emerging Technologies and the Future of Humanity. Bulletin of the Atomic Scientists, 71 (6), ss. 29-38. https://doi.org/10.1177/0096340215611087

Anderson, M., Anderson, S. L. (2010). Robot Be Good. Scientific American, 303 (4), ss. 72-77.

Barad, K. (2007). Meeting the Universe Halfway: Quantum Physics and the Entanglement of Matter and Meaning. Durham: Duke University Press.

Barrat, J. (2013). Our Final Invention: Artificial Intelligence and the End of the Human Era. London – New York: Macmillan.

Bauman, Z. (2009). Nowoczesność i Zagłada (tłum. T. Kunz). Kraków: Wydawnictwo Literackie.

BIG 2015. (b.d.). BIG Festival. https://www.bigfestival.com.br/big-2015.html

Bolter, J. D., Gromala, D. (2003). Windows and Mirrors: Interaction Design, Digital Art, and the Myth of Transparency. Cambridge: MIT Press.

Braidotti, R. (2014). Po człowieku (tłum. J. Bednarek, A. Kowalczyk). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Domańska, E. (2008). Humanistyka nie-antropocentryczna a studia nad rzeczami. Kultura Współczesna, 3, ss. 9-21.

Egger, J. (2016, 12 września). The Challenging Design of Event[0]’s Insecure AI. Kill Screen. https://killscreen.com/previously/articles/event0/

Eglash, R. (2007). Broken Metaphor: The Master-Slave Analogy in Technical Literature. Technology and Culture, 48 (2), ss. 360-369.

Event[0] for PC Reviews. (b.d.). Metacritic. https://www.metacritic.com/game/pc/event0

Event[0] for PC Reviews. (b.d.). OpenCritic. https://opencritic.com/ga­me/3274/event-0-

Foucault, M. (2002). Porządek dyskursu. Wykład inauguracyjny wygłoszony w Collège de France 2 grudnia 1970 (tłum. M. Kozłowski). Gdańsk: słowo/obraz terytoria.

Foucault, M. (2006). Słowa i rzeczy. Archeologia nauk humanistycznych (tłum. T. Komendant). Gdańsk: słowo/obraz terytoria.

Gadomska, K. (2014). Post- i transhumanistyczne wizje człowieka we francuskojęzycznej fantastyce: tradycyjnej i „nowej”. W: J. Tymieniecka-Suchanek (red.), Człowiek w relacji do zwierząt, roślin i maszyn w kulturze (ss. 184-193). Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.

Gardiner, M. E. (2017). Critique of Accelerationism. Theory, Culture & Society, 34 (1), ss. 29-52. https://doi.org/10.1177/0263276416656760

Half-Time Hero. (2018, 18 stycznia). Betrayal! Kaizen Tried to Kill Me! [Event[0] Part 3]. https://www.youtube.com/watch?v=t6iPRhcp0I0

Haraway, D. (2003). Manifest cyborgów: Nauka, technologia i feminizm socjalistyczny lat osiemdziesiątych (tłum. S. Królak, E. Majewska). Przegląd Filozoficzno-Literacki, 1 (3), ss. 49-87.

Harris, E. E. (1993). The Spirit of Hegel. New Jersey: Humanities Press.

Hassan, I. (1977). Prometheus as Performer: Toward a Posthumanist Culture?. The Georgia Review, 31 (4), ss. 830-850.

Hegel, G. W. F. (2002). Fenomenologia ducha (tłum. Ś. F. Nowicki). Warszawa: Aletheia.

Hornig, S. (1993). Digital Delusions: Intelligent Computers in Science Fiction Film. W: P. Loukides, L. K. Fuller (red.), Beyond the Stars (t. 3, ss. 207-215). Bowling Green: Bowling Green State University Popular Press.

Hyży, E. (2017). Dzielenie się światem. Nowy feministyczny realizm w ujęciu Karen Barad. W: E. Hyży (red.), Feministyczne konteksty. Multidyscyplinarnie (ss. 57-79). Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek.

Janik, J. (2017). Glitched Perception: Beyond the Transparency and Visibility of the Vi­deo Game Object. TransMissions, 2 (2). https://ruj.uj.e­du.pl/xm­lui/ha­nd­le/item/56658

Jochlik, A. (2012). Czym dla Hegla jest pojęcie, pozorność i zjawisko?. Acta Universitatis Lodziensis. Folia Philosophica. Ethica–Aesthetica–Practica, 25, ss. 81-99.

Kacperczyk, A. (2014). Autoetnografia – technika, metoda, nowy paradygmat? O metodologicznym statusie autoetnografii. Przegląd Socjologii Jakościowej, 10 (3), ss. 32-75.

Kim, M. (2016, 13 lipca). „Event[0]” Imagines Natural AI Communication. Inverse. https://www.inverse.com/article/18232-event0-ai-natural-language-processing-video-game

Kiron, D., Unruh, G. (2018, 9 listopada). Even If AI Can Cure Loneliness – Should It?. MIT Sloan Management Review. https://sloanreview.mit.edu/article/even-if-ai-can-cure-loneliness-should-it/

Kozlovic, A. K. (2003). Technophobic Themes In Pre-1990 Computer Films. Science as Culture, 12 (3), ss. 341-373. https://doi.org/10.1080/09505430309008

Kracauer, S. (2010). Od Caligariego do Hitlera. Z psychologii filmu niemieckiego (tłum. E. Skrzywanowa, W. Wertenstein). Gdańsk: słowo/obraz terytoria.

Krämer, P. (2009). “Dear Mr. Kubrick”: Audience Responses to “2001: A Space Odyssey” in the Late 1960s. Participations, 6 (2), ss. 240-259.

Kurzweil, R. (2016). Nadchodzi osobliwość. Kiedy człowiek przekroczy granice biologii (tłum. E. Chodkowska, A. Nowosielska). Warszawa: Kurhaus.

Larson, J. (2008). Limited Imagination: Depictions of Computers in Science Fiction Film. Futures, 40 (3), ss. 293-299. https://doi.org/10.1016/j.futures.2007.08.015

Latour, B. (1993). We Have Never Been Modern (tłum. C. Porter). Harvard: Harvard University Press.

Leite, I., Pereira, A., Mascarenhas, S., Martinho, C., Prada, R., Paiva, A. (2013). The Influence of Empathy in Human-Robot Relations. International Journal of Human-Computer Studies, 71 (3), ss. 250-260.

Magee, G. A. (2010). The Hegel Dictionary. New York – London: Continuum.

Matulef, J. (2016, 13 lipca). Event[0] Is 2001 Meets Firewatch, Due This September. Eurogamer. https://www.eurogamer.net/articles/2016-07-13-event-0-is-2001-meets-firewatch-due-this-september

Muncy, J. (2016, 22 września). Don’t Let Yourself Get Too Close to This Game’s AI. Wired. https://www.wired.com/2016/09/event0-review/

Nisbet, R. A. (2017). History of the Idea of Progress. New York: Routledge.

Nowak-Juchacz, E. (1996). Obecność Hegla. Pięć ćwiczeń z filozofii kultury. Poznań: Wydawnictwo Fundacji Humaniora.

Okolo, S. (2019, 26 czerwca). Loneliness Is an Epidemic, and We Can Turn to Technology to Fix It. Massive Science. https://massivesci.com/articles/loneliness-technology-older-adults-aging-internet-access-apps-mind-control/

Popper, K. R. (1993). Społeczeństwo otwarte i jego wrogowie, t. 2 (tłum. H. Krahelska). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Prince, S. (1992). Visions of Empire: Political Imagery in Contemporary American Film. Westport: Praeger.

Przegalińska, A. (2016). Istoty wirtualne. Jak fenomenologia zmieniała sztuczną inteligencję. Kraków: Universitas.

Rescher, N. (1997). Progress and the Future. W: A. S. V. Burgen, P. McLaughlin, J. Mittelstrass (red.), The Idea of Progress (ss. 103-120). Berlin: De Gruyter.

Rosiak, M. (2011). Dialektyka Hegla. Krytyczny komentarz do głównych tekstów metafizycznych. Kraków: Universitas.

Rutsky, R. L. (1993). The Mediation of Technology and Gender: Metropolis, Nazism, Modernism. New German Critique, 60, ss. 3-32. https://doi.org/10.2307/488664

Schreiber, P. (2017, 4 listopada). Wariaci z kościoła Exxosa. Pixelpost. http://pixelpost.pl/wariaci-z-kosciola-exxosa/

Shaviro, S. (2015). No Speed Limit: Three Essays on Accelerationism. Minneapolis: University of Minnesota Press.

Singh, J., Singh, H. (2009). Kaizen Philosophy: A Review of Literature. IUP Journal of Operations Management, 8 (2), ss. 51-72.

Vinge, V. (1993). The Coming Technological Singularity: How to Survive in the Post-Human Era. NASA Technical Reports Server. https://ntrs.na­sa.gov/sear­ch.jsp?R=19940022856

Williams, A., Srnicek, N. (2013, 14 maja). #ACCELERATE Manifesto for an Accelerationist Politics. Critical Legal Thinking. http://criticallegalthin­ki­ng.com/20­13/05/14/accelerate-manifesto-for-an-accelerationist-politics/

Williatham, A. (2016). Review: Event[0] reaches for the stars. GameZone. https://www.gamezone.com/reviews/review-event-0-reaches-for-the-stars-k2eg/

Pobierz

Opublikowane : 2020-08-26


Jankowski, F. (2020) „ Galaktyka Hegla. «Event[0]» jako gra (post)humanistyczna”, Kwartalnik Filmowy, (110), s. 120-136. doi: 10.36744/kf.142.

Filip Jankowski  filip.jankowski@doctoral.uj.edu.pl
Uniwersytet Jagielloński  Polska
https://orcid.org/0000-0001-5178-2549

Doktorant na Wydziale Zarządzania i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Jego zainteresowania badawcze ogniskują się wokół historii i teorii gier cyfrowych.

 





Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

Autor udziela wydawcy niewyłącznej i nieodpłatnej licencji (CC BY-ND 4.0) na wykorzystanie tekstu w „Kwartalniku Filmowym” i zobowiązuje się do podawania miejsca pierwodruku przy jego ponownym wykorzystaniu.
Czasopismo jest wydawane na licencji CC BY-NC-ND 4.0. Zgłaszając artykuł do publikacji, autor wyraża zgodę na jego udostępnianie na tej licencji.
UMOWA LICENCYJNA DO POBRANIA