Nieznane muzykalia z Biblioteki Załuskich: raport wstępny

Recenzowany

Tomasz Górny


Uniwersytet Jagielloński w Krakowie (Polska)
https://orcid.org/0000-0002-2675-4180

Abstrakt

Biblioteka Załuskich to najważniejsza książnica osiemnastowiecznej Rzeczypospolitej. Muzykalia z tego zasobu były dotychczas badane w odniesieniu do nielicznie zachowanych rękopisów oraz bogatego zbioru druków ulotnych, zawierających teksty do kantat, libretta operowe itp. W niniejszym komunikacie zasygnalizowano fakt, że nieznane dotąd druki z notacją muzyczną pochodzące z Biblioteki Załuskich znajdują się w Rosyjskiej Bibliotece Narodowej w Petersburgu. Zwrócono też uwagę na przechowywany tam druk 24 polonezów w wydaniu Lorenza Mizlera. Jest to prawdopodobnie najstarszy warszawski miedzioryt muzyczny.

Instytucje finansujące

Narodowe Centrum Nauki, projekt „Relokacja muzykaliów na terenie Polski po drugiej wojnie światowej” (nr 2024/53/B/HS2/00259).


Słowa kluczowe:

Biblioteka Załuskich, Lorenz Mizler, Józef Andrzej Załuski, Rosyjska Biblioteka Narodowa w Petersburgu, druki muzyczne, XVIII wiek

Pobierz


Opublikowane
2026-09-29

Cited By / Share

Górny, T. (2026). Nieznane muzykalia z Biblioteki Załuskich: raport wstępny. Muzyka, 71(2), 137–146. https://doi.org/10.36744/m.5138

Autorzy

Tomasz Górny 

Uniwersytet Jagielloński w Krakowie Polska
https://orcid.org/0000-0002-2675-4180

Statystyki

Abstract views: 1
PDF downloads: 0


Licencja

Prawa autorskie (c) 2026 Tomasz Górny

Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.

Autor udziela wydawcy niewyłącznej i nieodpłatnej licencji (CC BY 4.0) na wykorzystanie tekstu w „Muzyce”, zachowuje nieograniczone prawa autorskie i zobowiązuje się do podawania miejsca pierwodruku w „Muzyce” przy ponownym wykorzystaniu artykułu (umowa licencyjna do pobrania). Zgłaszając artykuł do publikacji, autor wyraża zgodę na jego udostępnianie na licencji CC BY 4.0.

Artykuły w zeszytach od 2018/1 do 2022/3 publikowane były na licencji CC BY-NC-ND 4.0. W tym okresie autorzy/ki udzielali wydawcy niewyłącznej i nieodpłatnej licencji (CC BY-ND 4.0) na wykorzystanie tekstu w „Muzyce”, zachowywali nieograniczone prawa autorskie, ale zobowiązywali się do podawania miejsca pierwodruku przy ponownym wykorzystaniu artykułu.