(Jedyne) „Requiem” Palestriny wydane przez Riccarda Pintusa
Abstrakt
Niniejsza recenzja omawia nowe wydanie jedynej autentycznej mszy żałobnej Giovanniego Pierluigiego da Palestrina, łącznie z responsorium śpiewanym wraz z nią jako część liturgii w rzymskiej Cappella Giulia. Wydanie to obejmuje obszerne studium techniki kompozytorskiej Palestriny oraz szczegółową analizę rzymskiego repertuaru Requiem, który kompozytor mógł znać.
Słowa kluczowe:
Giovanni Pierluigi da Palestrina, requiem, renesansowa liturgia pogrzebowa, technika kontrapunktyczna, tradycje chorałoweBibliografia
Chemotti, Antonio. Polyphonic Music ‘Pro Mortuis’ in Italy (1550–1650): An Introduction. Libreria Musicale Italiana, 2022.
Google Scholar
O’Regan, Noel. “Music in the Liturgy of San Pietro in Vaticano During the Reign of Paul V (1605–1621): A Preliminary Survey of the Liturgical Diary (Part 1) of Andrea Amici.” Recercare 11 (1999): 119–51.
Google Scholar
Palestrina, Giovanni Pierluigi da. Missa pro defunctis e responsorio “Libera me, Domine.” Edited by Riccardo Pintus. Edizioni Fondazione Levi, 2024.
Google Scholar
Pintus, Riccardo. “The Three Requiem Masses by Palestrina: New Light on some Doubtful Attributions.” Journal of the Alamire Foundation 13, no. 2 (2021): 223–47. https://doi. org/10.1484/J.JAF.5.127614.
Google Scholar
Statystyki
Abstract views: 1PDF downloads: 0
Licencja
Prawa autorskie (c) 2026 Robert L. Kendrick
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.
Autor udziela wydawcy niewyłącznej i nieodpłatnej licencji (CC BY 4.0) na wykorzystanie tekstu w „Muzyce”, zachowuje nieograniczone prawa autorskie i zobowiązuje się do podawania miejsca pierwodruku w „Muzyce” przy ponownym wykorzystaniu artykułu (umowa licencyjna do pobrania). Zgłaszając artykuł do publikacji, autor wyraża zgodę na jego udostępnianie na licencji CC BY 4.0.
Artykuły w zeszytach od 2018/1 do 2022/3 publikowane były na licencji CC BY-NC-ND 4.0. W tym okresie autorzy/ki udzielali wydawcy niewyłącznej i nieodpłatnej licencji (CC BY-ND 4.0) na wykorzystanie tekstu w „Muzyce”, zachowywali nieograniczone prawa autorskie, ale zobowiązywali się do podawania miejsca pierwodruku przy ponownym wykorzystaniu artykułu.
